08 maart 2004 heel vroeg in de morgen
Het kleine meisje ligt naast mij te slapen.
Alles loopt helemaal vanzelf, ik hoef niets te doen, dan alleen maar genieten. En dat doe ik.
Ze kijkt mij aan, gericht en trefzeker. 'Is dit echt mijn meisje?' denk ik.
'Is dit nou mijn moeder?' denkt zij.
Mei 2004
Na 6 weken heb ik het helemaal gehad met dat gedoe aan mijn lichaam.
Het is helemaal niet geweldig, het is pure zelfkastijding. Ik stop er accuut mee, zonder af te bouwen.
Cold-Turkey, zeg maar.
Dat was geen prettige ervaring, maar ik was er binnen 1 week wel van af.
Juni 2004
Feline is een erg makkelijk kind. Na een paar weken hoefde zij de midden-in-de-nacht-voeding niet meer en sinds deze
maand slaapt ze al helemaal door. Van 10 's avonds, tot 8 's morgens, dus. Heerlijk! Want jullie weten het, hè,
als er iemand is die van slapen houd, dan ben ik dat. En Feetje heeft duidelijk mijn genen.
Ze kan zich prima zelf vermaken, wat ons dan weer meer tijd geeft om voor Jaimee te zorgen.
Makkelijk, toch?
Juli 2004
Er is nog een eigenschap die ik herken...Luiheid.
Feline ligt hele dagen op haar rug en vindt dat best.
'Als ik mij wil verplaatsen, dan roep ik wel.' moet ze denken.
De energie steek ze dan in aandacht vragen en gekke bekken trekken.
Nu we met vast voedsel zijn begonnen,
komen we erachter dat ze werkelijk ALLES lust.
Ze houdt van eten.
It all runs in the family......
September 2004
Op haar manier lult ze je de oren van de kop. Ze is geen moment stil. Lacht, gilt, kirt, brabbelt, murmelt.
Ze is een grote imitator van Jaimee, waardoor ik meer dan eens de verkeerde kant wordt uitgestuurd.
Ja, met dat bekkie is niets mis. Nu nog meer bewegen!
Oktober 2004
Het wonder is geschied: Feline heeft het omrollen ontdekt!
Maar na een paar keer te stranden op haar buik, is de lol eraf en ligt madam weer dagenlang op haar rug.
Lezen is favoriet, vooral Nijntjes box-bad-bed-boek. Hij wordt gelezen van voor naar achter en op de kop.
Met 'Klap eens in je handjes' wiebelt ze op haar kontje mee. (Jaja, je kan sinds kort zelf zitten...)
November 2004
Feline heeft de hoortest gehad. Bij de eerste piep draaide zij zich om en bleef zoeken naar de oorzaak van het geluid.
Toen de Hoormevrouw eindelijk haar aandacht weer had en er nog een piepje tegen aan gooide,
bleef Fee strak voor zich uit kijken. Bij de volgende piepen en tonen vertrok ze wederom geen spier. Stoïcijns, zeg maar.
"Compleet doof!" zei Hoormevrouw.
"Oost-Indisch, ja" dacht ik.
"Januari op herhaling" zei Hoormevrouw.
"Ik dacht het niet" zei ik en en kroelde mijn (eigen)wijze meid door d'r haar.
December 2004
Feline is heel vrolijk en lacht naar iedereen.
Ook Zwarte Piet maakt haar niet bang. Ze vindt 'm een toffe peer. Sinterklaas echter ziet ze niet zitten.
Hoe zeer hij ook zijn best doet. Maar da's ook niet zo gek, Fee heeft het iets minder op mannen. Als die mannen
dan ook nog een baard hebben, wordt het al erger en dragen ze ook nog eens een rare muts, ja, dan vraag je erom
genegeerd te worden.
En de eerste twee tanden doen hun intrede.
Januari 2005
Ze groeit als kool. Weegt alweer 10 kilo, maar volgens mij zit daar 3 kilo haar bij.
Feline heeft met haar 10 maanden al twee afspraakjes met de kapper gehad.
Het boek heeft plaats moeten maken voor de blokkendoos. Alle blokken moet 'uih', dan graait ze door de stapel tot
ze de stervormen heeft en maakt daar zoveel mogelijk lawaai mee. Tegen de verwarming, bijvoorbeeld.
Feline krijgt twee keer in de week kruiples. Of het hoofdje komt omhoog, of dat kontje, maar nooit tegelijkertijd.
En na 5 minuten gaat ze gewoon liggen slapen.
Februari 2005
Er zit beweging in! Feline heeft ontdekt dat je huppend op je kont ook vooruit komt.
En het is nog slim ook, want zo heb je twee handen vrij om je favoriete speeltjes met je mee te nemen.
Ging ze in het begin 1 meter/uur, nu hupt ze als een razende achter je aan.
En tand nr 3 en 4 kondigen zich aan.
Ga naar het tweede jaar van Feline!